🥳 Sprawozdanie Finansowe Za Niepełny Rok Obrotowy

Jednostki, które w 2022 r. prowadziły księgi rachunkowe i za rok obrotowy przyjęły rok kalendarzowy mają zatem obowiązek zamknąć księgi rachunkowe na 31 grudnia 2022 r. oraz sporządzić sprawozdanie finansowe za ten rok w terminie 3 miesięcy od dnia bilansowego, tj. do 31 marca 2023 r. W tym czasie, tj. w pierwszym kwartale roku Sprawozdanie o wypłacalności i kondycji finansowej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej na 31 grudnia 2022 roku i za rok obrotowy zakończony tego dnia. Sprawozdanie z badania przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów oraz operacji finansowych za rok obrotowy stanowiły równowartość w walucie polskiej co najmniej 5 mln euro. Jednak nie tylko spółkizobligowane przez ustawęzlecająbadanie sprawozdania finansowego. W rezultacie ostateczne terminy sprawozdawcze za 2022 r. upływają (gdy rok obrotowy jest równy kalendarzowemu): 30 czerwca 2023 r. – zatwierdzenie sprawozdania finansowego, 15 lipca 2023 r. – złożenie sprawozdania finansowego we właściwym rejestrze sądowym. Termin na zatwierdzenie sprawozdania finansowego będzie zbieżny z terminem Termin zatwierdzenia sprawozdania upłynie zaś z końcem czerwca, a zatem już za chwilę. Zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami roczne sprawozdanie finansowe powinno zostać zatwierdzone nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia bilansowego (czyli właśnie do 30 czerwca, jeżeli rok obrotowy pokrywa się u nich z rokiem Ministerstwo wskazało, że ustawa o rachunkowości posługuje się sformułowaniami „sprawozdanie finansowe” oraz „roczne sprawozdanie finansowe”. Zdaniem MF roczne sprawozdanie finansowe to sprawozdanie sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych za rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 uor). Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut, lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres można połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Z tym spółki mogą mieć gigantyczny problem. Chodzi o e-faktury. Minister finansów przesunął termin na złożenie zeznania rocznego CIT-8 przez spółki z 31 marca na 30 czerwca. Nie przedłużył jednak terminu na sporządzenie sprawozdania finansowego. Eksperci przyznają, że nie ułatwi to pracy firmom i księgowym. na dzień kończący rok obrotowy, nie później niż do 31 marca 2023 r. należy dokonać wstępnego zamknięcia ksiąg rachunkowych, na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia kończącego rok obrotowy, tj. do 31 marca 2023 r. należy sporządzić „wstępne” roczne sprawozdanie finansowe, YWb9. Niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie a odpowiedzialność karna Zmiany jakie dokonały się w polskim prawie w roku 2017 r. dość istotnie wpłynęły na kwestię tzw. sprawozdawczości podmiotów gospodarczych z zakresu prowadzonej przez nich działalności, w tym także ich sytuacji finansowej. Obowiązki w tym zakresie określa przede wszystkim ustawa o rachunkowości oraz wprowadzona w 2017 r. ustawa o biegłych rewidentach. Zgodnie z tymi przepisami (zob. art. 69 ustawy o rachunkowości oraz art. 27 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 45 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) kierownik danej jednostki albo podatnik – w przypadku podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest do złożenia sprawozdania finansowego w określonym terminie. Ponadto na szereg podmiotów (zob. art. 64 ustawy o rachunkowości) nałożono obowiązek przekazania sprawozdania do badania przez biegłego rewidenta, co także nie pozostaje bez znaczenia z perspektywy prawa karnego. Następnie sprawozdanie finansowe należy złożyć w Urzędzie Skarbowym oraz w sądzie rejestrowym. Należy pamiętać, że w przypadku gdy dany podmiot prawa gospodarczego zobowiązany jest do składania sprawozdania z działalności (art. 49 ustawy o rachunkowości), sprawozdanie finansowe jest jego istotną częścią. Termin do złożenia sprawozdania finansowego kształtuje się odmiennie dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych – wraz z rocznym zeznaniem podatkowym (do 30 kwietnia 2018 r.) oraz dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych – w ciągu 10 dni od zatwierdzenia sprawozdania finansowego. Warto zaznaczyć, że po 1 października 2018 r. sporządzenie takiego sprawozdania finansowego będzie możliwe także w postaci elektronicznej za pomocą platformy ePUAP. Odpowiedzialność karna za niezłożenie sprawozdania Powyższe rozróżnienie podmiotów, którym należy przekazać sprawozdanie finansowe ma kluczowe znaczenie z perspektywy ewentualnej odpowiedzialności karnej z tytułu niezłożenia tego sprawozdania w terminie. W zależności bowiem od tego, której instytucji nie przekazano sprawozdania w terminie, odmiennie kształtują się podstawy odpowiedzialności karnej i karno skarbowej. Sprawozdania finansowe do Urzędu Skarbowego Zgodnie z art. 82b Kto wbrew obowiązkowi nie przekazuje w terminie właściwemu organowi podatkowemu sprawozdania finansowego lub sprawozdania z badania, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Właściwym organem podatkowym jest w tym przypadku Urząd Skarbowy. Niedopełnienie zatem obowiązku przekazania sprawozdania finansowego w terminie stanowi wykroczenie skarbowe. Jest to czyn zabroniony o zdecydowanie niższej społecznej szkodliwości aniżeli przestępstwa skarbowe, czego emanacją jest zagrożenie jedynie karą grzywny. Wysokość tej kary w przypadku wykroczeń skarbowych może wynieść od 1/10 minimalnego wynagrodzenia do 20-krotności tej kwoty (zgodnie z aktualnym rozporządzeniem minimalne wynagrodzenie ustalono na poziomie PLN, a zatem rozpiętość kary grzywny wynosi od 210 PLN do PLN). W przypadku kiedy dojdzie do sytuacji, w której sprawozdanie nie zostało złożone w terminie, podmiot zobowiązany do jego złożenia może skorzystać z instytucji tzw. czynnego żalu (art. 16 § 1 co może pozwolić na uniknięcie odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe. Sprawozdanie finansowe do sądu rejestrowego Zgoła odmiennie wygląda sprawa w przypadku nieprzekazania sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego. Zgodnie bowiem z art. 79 ust. 1 pkt 4 ustawy o rachunkowości nie złożenie sprawozdania finansowego (także sprawozdania z działalności) we właściwym rejestrze sądowym zagrożone jest karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Z racji, że ustawa o rachunkowości nie wyłącza stosowania kodeksu karnego, zastosowanie znajdą w tym przypadku regulacje tego aktu prawnego (zob. art. 116 Oznacza to, po pierwsze, że niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie jest przestępstwem i to przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego – co może powodować daleko idące negatywne konsekwencje dla osób pociągniętych do odpowiedzialności, oraz po drugie, przestępstwo to ma charakter indywidualny, a więc odpowiedzialność poniesie konkretna osoba – najczęściej pełniąca funkcje kierownicze. W przypadku tego przestępstwa wysokość kary grzywny obliczana będzie według reguł kodeksu karnego, a więc dwuetapowo – najpierw określona zostanie liczba tzw. stawek dziennych a następnie jej wysokość. Liczba stawek dziennych wynosi od 10 do 540 (art. 33 § 1 natomiast wysokość stawki dziennej ustalana jest w oparciu o warunki osobiste oraz sytuację majątkową sprawcy, jednakże nie może to być mniej niż 10 PLN i więcej niż PLN. Wynika z tego, że wysokość grzywny może wahać się od 100 PLN aż do PLN. Ustawa o rachunkowości stanowi, że możliwe jest także ukaranie sprawcy karą ograniczenia wolności, która może pociągnąć za sobą znaczne dolegliwości (np. w postaci nieodpłatnej pracy na cele społeczne lub potrąceniu wysokości wynagrodzenia, aż do 25% w stosunku miesięcznym). Widać zatem wyraźnie, że niezłożenie sprawozdania finansowego do KRSu rodzi zdecydowanie poważniejsze konsekwencje, a możliwości skorzystania z instytucji czynnego żalu mogą jedynie doprowadzić do nadzwyczajne złagodzenia kary. Dodatkowo sąd rejestrowy ma możliwość równoczesnego nałożenia grzywny jeżeli mimo wezwania do złożenia stosownego sprawozdania nie dojdzie do realizacji tego obowiązku (zob. art. 24 ustawy o KRS). Grzywna nakładana przez sąd rejestrowy jest grzywną przewidzianą w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji świadczeń niepieniężnych i ma charakter stricte przymuszający (zob. art. 1052 Może być nakładana wielokrotnie, a jej jednorazowa wysokość nie może przekroczyć PLN. Praktyka Problem wbrew pozorom nie jest błahy, gdyż sprawozdań finansowych nie składa prawie połowa zobowiązanych. Ministerstwo Sprawiedliwości zapowiada zwiększenie nacisku na egzekwowanie tego obowiązku, czemu mają służyć wprowadzone zmiany chociażby w zakresie wspomnianego art. 80b oraz przyjęcia ustawy o biegłych rewidentach. W praktyce bardzo często zdarza się, że sprawozdania finansowe nie są składane przez nowo powstałe spółki, gdyż ich przedstawiciele nie mają świadomości o konieczności jego złożenia. Należy pamiętać, że istnieje możliwość wydłużenia okresu sprawozdawczego i złożenia sprawozdania finansowego łącznie ze sprawozdaniem za rok następny, ale tylko w sytuacji jeżeli spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku, a w statucie lub umowie spółki za rok obrotowy przyjęto rok kalendarzowy. W przeciwnym wypadku powstaje obowiązek złożenia sprawozdania finansowego za „niepełny rok” (zob. Uchwała SN z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III CZP 15/14). Późniejsze tłumaczenie się przed organem nastręcza dodatkowych trudności. Wywiązanie się z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego w terminie może być kłopotliwe także w sytuacji, w której w spółce pojawia się konflikt lub z innych przyczyn jest to chwilowo niemożliwe, np. z powodu uchwały o odwołaniu członka zarządu. Należy pamiętać, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego w sądzie rejestrowym istnieje także mimo jego niezatwierdzenia (art. 69 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Taki obowiązek nie powstaje jednak względem urzędu skarbowego, gdyż w tym przypadku dopiero zatwierdzenie sprawozdania rodzi konieczność jego przekazania do urzędu skarbowego (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Taki stan rzeczy implikuje konieczność podjęcia odpowiednich kroków w celu zabezpieczenia się przed ewentualną odpowiedzialnością karną. Dobrą praktyką powinno być – w razie opóźnień bądź przewidywanej niemożności nadesłania sprawozdania finansowego – przekazywanie informacji wyjaśniającej o przyczynach, które stały za niedopełnieniem obowiązku w zakresie sprawozdawczości. Przestępstwo określone w art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, czyli niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego, jest przestępstwem umyślnym. Podjecie jakiejkolwiek działalności zmierzającej do złożenia takiego sprawozdania albo złożenie informacji o sytuacji panującej w spółce powinno wykluczyć odpowiedzialność karną osoby odpowiedzialnej do złożenia sprawozdania. Natomiast niezłożenie sprawozdania w terminie do urzędu skarbowego stanowi jedynie wykroczenie skarbowe, co oznacza, że wyrażenie tzw. czynnego żalu, czyli ujawnienie czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe i przyznanie się do niego uchyli odpowiedzialność karno-skarbową. Trzeba również pamiętać, że zawieszenie działalności spółki nie uchyla obowiązku w zakresie sprawozdawczości finansowej przed sądami rejestrowymi. Istnieje możliwość tzw. wydłużenia roku obrotowego, w którym działalność spółki była przez cały czas zawieszona, ale tylko wtedy, gdy w tym czasie nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych ani nie miały miejsca inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze finansowym lub majątkowym. W praktyce jest to bardzo rzadkie zjawisko, co oznacza, że większość podmiotów, których działalność z jakichś powodów została zawieszona i tak musi składać sprawozdania finansowe za rok 2017. Poruszana tematyka ma kolosalne znaczenie z perspektywy osób odpowiedzialnych za złożenie sprawozdania finansowego w terminie. Przestępstwo niezłożenia sprawozdania finansowego w terminie do sądu rejestrowego jest ścigane z oskarżenia publicznego, co oznacza, że ewentualne skazanie uniemożliwia wykonywanie wszelkiej działalności, która wymaga zaświadczenia o niekaralności (projekt ustawy druk nr 2327 zakłada, że obowiązkiem tym objęty zostanie cały sektor finansowy). W tego typy sprawach nie zawsze udaje się doprowadzić do warunkowego umorzenia postępowania, które nie rodzi konieczności wpisu do KRK. Ponadto postawienie w stan oskarżenia może rodzić inne drobne uciążliwości jak np. zatrzymanie pozwolenia na broń (zob. sygnatura akt: II SA/Ke 831/17). Widać zatem wyraźnie, że konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie są poważne, a jak pokazuje praktyka sądy rejestrowe automatycznie wraz z wezwaniem do uzupełnienia brakującego sprawozdania składają zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury. Warto zatem pilnować terminowego składania praktyce bardzo często zdarza się, że sprawozdania finansowe nie są składane przez nowo powstałe spółki, gdyż ich przedstawiciele nie mają świadomości o konieczności jego złożenia. Należy pamiętać, że istnieje możliwość wydłużenia okresu sprawozdawczego i złożenia sprawozdania finansowego łącznie ze sprawozdaniem za rok następny, ale tylko w sytuacji jeżeli spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku, a w statucie lub umowie spółki za rok obrotowy przyjęto rok kalendarzowy. W przeciwnym wypadku powstaje obowiązek złożenia sprawozdania finansowego za „niepełny rok” (zob. Uchwała SN z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III CZP 15/14). Późniejsze tłumaczenie się przed organem nastręcza dodatkowych trudności. Wywiązanie się z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego w terminie może być kłopotliwe także w sytuacji, w której w spółce pojawia się konflikt lub z innych przyczyn jest to chwilowo niemożliwe, np. z powodu uchwały o odwołaniu członka zarządu. Należy pamiętać, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego w sądzie rejestrowym istnieje także mimo jego niezatwierdzenia (art. 69 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Taki obowiązek nie powstaje jednak względem urzędu skarbowego, gdyż w tym przypadku dopiero zatwierdzenie sprawozdania rodzi konieczność jego przekazania do urzędu skarbowego (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Taki stan rzeczy implikuje konieczność podjęcia odpowiednich kroków w celu zabezpieczenia się przed ewentualną odpowiedzialnością karną. Dobrą praktyką powinno być – w razie opóźnień bądź przewidywanej niemożności nadesłania sprawozdania finansowego – przekazywanie informacji wyjaśniającej o przyczynach, które stały za niedopełnieniem obowiązku w zakresie sprawozdawczości. Przestępstwo określone w art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, czyli niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego, jest przestępstwem umyślnym. Podjecie jakiejkolwiek działalności zmierzającej do złożenia takiego sprawozdania albo złożenie informacji o sytuacji panującej w spółce powinno wykluczyć odpowiedzialność karną osoby odpowiedzialnej do złożenia sprawozdania. Natomiast niezłożenie sprawozdania w terminie do urzędu skarbowego stanowi jedynie wykroczenie skarbowe, co oznacza, że wyrażenie tzw. czynnego żalu, czyli ujawnienie czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe i przyznanie się do niego uchyli odpowiedzialność karno-skarbową. Trzeba również pamiętać, że zawieszenie działalności spółki nie uchyla obowiązku w zakresie sprawozdawczości finansowej przed sądami rejestrowymi. Istnieje możliwość tzw. wydłużenia roku obrotowego, w którym działalność spółki była przez cały czas zawieszona, ale tylko wtedy, gdy w tym czasie nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych ani nie miały miejsca inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze finansowym lub majątkowym. W praktyce jest to bardzo rzadkie zjawisko, co oznacza, że większość podmiotów, których działalność z jakichś powodów została zawieszona i tak musi składać sprawozdania finansowe za rok 2017. Poruszana tematyka ma kolosalne znaczenie z perspektywy osób odpowiedzialnych za złożenie sprawozdania finansowego w terminie. Przestępstwo niezłożenia sprawozdania finansowego w terminie do sądu rejestrowego jest ścigane z oskarżenia publicznego, co oznacza, że ewentualne skazanie uniemożliwia wykonywanie wszelkiej działalności, która wymaga zaświadczenia o niekaralności (projekt ustawy druk nr 2327 zakłada, że obowiązkiem tym objęty zostanie cały sektor finansowy). W tego typy sprawach nie zawsze udaje się doprowadzić do warunkowego umorzenia postępowania, które nie rodzi konieczności wpisu do KRK. Ponadto postawienie w stan oskarżenia może rodzić inne drobne uciążliwości jak np. zatrzymanie pozwolenia na broń (zob. sygnatura akt: II SA/Ke 831/17). Widać zatem wyraźnie, że konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie są poważne, a jak pokazuje praktyka sądy rejestrowe automatycznie wraz z wezwaniem do uzupełnienia brakującego sprawozdania składają zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury. Warto zatem pilnować terminowego składania sprawozdania. Istnieje wiele przesłanek mogących powodować konieczność zakończenia działalności spółki, tj. jej likwidacji. Niezależnie od przyczyn, za dzień otwarcia likwidacji uznaje się dzień uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu spółki przez sąd, powzięcie przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki lub zaistnienia innej przyczyny jej rozwiązania (np. określonej w umowie spółki). W praktyce tą datą jest najczęściej data podjęcia uchwały przez wspólników. Otwarcie procesu likwidacji spółki niesie ze sobą wiele obowiązków sprawozdawczych. Pierwszym obowiązkiem likwidatorów spółki jest zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub upadłości (por. art. 12 ust. 2 ustawy o rachunkowości; dalej: uor) i sporządzenie sprawozdania finansowego (por. art. 45 ust. 1 uor) oraz sporządzenie bilansu otwarcia likwidacji (por. art. 12 ust. 1 uor). Rozwiązanie to jest logiczne, ponieważ należy wyraźnie rozdzielić dotychczasową działalność spółki prowadzoną w normalnym trybie, sporządzić niejako jej podsumowanie, z działalnością związaną z likwidacją, a więc wygaszaniem dotychczasowych aktywności gospodarczych i zakończeniem bytu prawnego spółki. Kwoty możliwe do uzyskania Bardzo ważne jest, aby pamiętać o tym, że po otwarciu likwidacji jednostka nie będzie już uznawana za jednostkę kontynuującą działalność, a w tym przypadku ustawa o rachunkowości przewiduje inne zasady wyceny aktywów i pasywów (art. 29 uor). Bilans otwarcia likwidacji jest więc również momentem zmiany stosowanych zasad wyceny i różni się od dotychczasowych przede wszystkim: - sposobem wyceny aktywów i pasywów, które muszą być wycenione po cenach sprzedaży netto możliwych do uzyskania, nie wyższych od cen ich nabycia albo kosztów wytworzenia, pomniejszonych o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także odpisy z tytułu trwałej utraty wartości; - utworzonymi rezerwami – jednostka jest obowiązana utworzyć rezerwę na przewidywane dodatkowe koszty i straty spowodowane zaniechaniem lub utratą zdolności do kontynuowania działalności; - prezentacją kapitałów własnych (por. art. 36 ust. 3 uor) - składniki kapitału własnego jednostek postawionych w stan likwidacji lub upadłości należy, na dzień rozpoczęcia likwidacji lub postępowania upadłościowego, połączyć w jeden kapitał (fundusz) podstawowy, zmniejszając go o udziały/akcje własne i należne wkłady na poczet kapitału; - prezentacją danych porównawczych w sprawozdaniu finansowym. Uwaga! We wprowadzeniu do sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający dzień postawienia spółki z w stan likwidacji trzeba zawrzeć informację, że spółka została postawiona w stan likwidacji (wskazując datę) i dlatego sprawozdanie zostało sporządzone przy uwzględnieniu braku kontynuowania działalności. Proces likwidacji nierzadko trwa dłużej niż rok, trzeba więc pamiętać o tym, że spółka jest w dalszym ciągu zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych i sporządzania sprawozdań finansowych. Może się więc zdarzyć tak, że między bilansem otwarcia a bilansem zamknięcia likwidacji pojawią się sprawozdania sporządzone na koniec roku obrotowego. Dla celów bilansowych za dzień zakończenia likwidacji należy przyjąć dzień poprzedzający podział pomiędzy wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Na ten dzień należy sporządzić sprawozdanie likwidacyjne, które będzie ostatnim sprawozdaniem spółki. Dane porównawcze Dane porównawcze w sprawozdaniach finansowych pozwalają użytkownikom tych sprawozdań na lepsze zrozumienie działalności spółki i zachodzących w niej procesów gospodarczych. Wielkości liczbowe dotyczące roku poprzedniego wzbogacają treść sprawozdań i zwiększają ich użyteczność. Przy sporządzaniu sprawozdań finansowych spółki postawionej w stan likwidacji najwięcej problemów nastręcza prezentacja danych porównawczych, ponieważ sprawozdania spółki przed i po otwarciu likwidacji są sporządzane według odmiennych zasad wyceny. W przepisach nie ma nigdzie wyraźnego wskazania jakie powinny być okresy porównawcze dla takich sprawozdań. Krajowy Standard Rachunkowości nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja" w części VII „Zasady prezentacji danych, zapewniające porównywalność sprawozdania finansowego" wskazuje np., że zmiana formy prawnej jednostki nie zakłóca porównywalności danych. W praktyce można przyjąć rozwiązanie jak w przykładzie powyżej. ? Anna Pacanowska-Stasiak starszy menedżer w Dziale Rewizji Finansowej BDO, biuro w Poznaniu Badanie nie jest obowiązkowe, ale audytor może pomóc Likwidatorzy spółki są odpowiedzialni za prawidłowe i zgodne z przepisami przeprowadzenie czynności likwidacyjnych. Ze względu na to, że likwidacja nie może zostać dokonana przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia otwarcia likwidacji, likwidatorzy muszą mieć również świadomość obowiązków sprawozdawczych spoczywających w dalszym ciągu na spółce wynikających z ustawy o rachunkowości. Obowiązkiem likwidatorów jest bowiem sporządzenie bilansu otwarcia likwidacji, sprawozdań w okresie trwania likwidacji przypadających na kolejne dni bilansowe oraz sprawozdania zamknięcia likwidacji. Ponieważ nie jest spełniony warunek kontynuacji działalności, sprawozdania sporządzane po otwarciu likwidacji nie podlegają badaniu przez biegłego rewidenta, jednak nie ma przeszkód, aby kierownik jednostki (likwidator) zdecydował o dobrowolnym poddaniu tego sprawozdania badaniu przez biegłego rewidenta. Przede wszystkim sporządzenie bilansu otwarcia likwidacji i wyceny aktywów i pasywów w wartościach zbywczych może przysparzać wielu problemów, a pomoc biegłego rewidenta w tym przypadku może okazać się nieoceniona. ? Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że pierwsze sprawozdanie finansowe obejmujące okres krótszy niż pełny rok kalendarzowy również powinno być złożone do Krajowego Rejestru Sądowego. Polecamy: Samochód po zmianach od 1 kwietnia 2014 - multipakietPowyższa uchwala dotyczy sprawy, w której referendarz sądowy oddalił wniosek o wpis w dziale 3 rejestru przedsiębiorców wzmianki o złożeniu przez spółkę rocznego sprawozdania finansowego za okres od 20 marca 2012 r. do 31 grudnia 2012 finansowe a okres roku obrotowegoReferendarz uznał, że wniosek jest niezasadny stwierdzając, iż sprawozdanie finansowe spółki za okres działalności od 20 marca do 31 grudnia nie spełnia wymogu sprawozdania rocznego, ponieważ w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości ( z 2009r., Nr 152, poz. 1223 ze zm.) nie obejmuje całego roku Sąd Rejonowy, do którego spółka wniosła skargę, oddalił ponownie zaskarżył wydany wyrok twierdząc, iż w jego ocenie z wydanego postanowienia nie wynika jak powinien być traktowany okres działalności spółki, tj. od 20 marca 2012 roku do dnia 31 grudnia 2012 roku, który w myśl § 27 umowy spółki stanowi pierwszy rok obrotowy. W apelacji zaznaczył również, że z przedstawionej przez Sąd Rejonowy interpretacji przepisu art. 3 ust 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości wynika jedynie, że księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres można połączyć z tymi za rok następny, jedynie w wypadku rozpoczęcia działalności w drugiej połowie roku obrotowego. Natomiast takie rozwiązanie nie ma zastosowania, gdy działalność została rozpoczęta w pierwszej połowie roku finansowe - wycena wartości firmyZapisz się na nasz newsletterRok podatkowy może być krótszy niż 12 miesięcyW związku z powyższym apelujący wskazał, że okres działalności spółki traktowany jako rok stosowany dla celów podatkowych może być krótszy niż 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych. Swoje stanowisko poparł o przepis art. 8 ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdzie wyraźnie wskazane jest jak należy rozumieć pojęcie pierwszego roku podatkowego, czyli stricte jako okres od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku do dyskusji na forumIndywidualne określenie okresu roku obrotowego przez spółkęW odpowiedzi na złożoną apelację Sąd Okręgowy przychylił się do wykładni przepisów, w myśl której przewidziane są wyjątki od zasady 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych jako roku obrotowego. W swojej argumentacji przedstawił, że podmiot może skorzystać z uprawnienia do indywidualnego określenia w akcie założycielskim okresu trwania roku obrotowego na okres krótszy niż 12 miesięcy czy też nie pokrywający się z rokiem obrotowym, gdyż bezpośrednio z interpretacji przepisu ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości nie wynika taki powyższego Sąd Okręgowy przychylił się do wydanej oceny Sądy Rejonowego twierdząc, że w świetle definicji roku obrotowego zawartej w przepisach zasadnym wydaje się oddalanie wniosków o ujawnianie wzmianek dotyczących sprawozdań finansowych za okres inny niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych. Zaznaczył przy tym, że rozpatrywana sprawa budzi poważne wątpliwości wymagające rozważnego rozstrzygnięcia, co będzie miało istotny wpływ na przyszłą praktykę sądów w rozpatrywaniu podobnych spraw w formalne sprawozdania finansowegoPierwsze sprawozdanie bezpośrednio obejmuje okres działalności spółkiDopiero rozstrzygający wyrok wydał Sąd Najwyższy stwierdzając, że jeżeli w umowie spółki postanowiono, że rok obrotowy jest równoznaczny z rokiem kalendarzowym, przy czym spółka rozpoczęła działalność w pierwszej połowie roku, to pierwszym rocznym sprawozdaniem finansowym podlegającym wpisowi do rejestru będzie okres od dnia rozpoczęcia działalności przez spółkę do końca roku kalendarzowego. Niniejsza decyzja zawarta jest w Uchwale Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt. III CZP 15/14. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

sprawozdanie finansowe za niepełny rok obrotowy